Het Heelal

Reeds in de oudheid ontstonden hypotheses over het ontstaan van het heelal in de vorm van mythologiēn. Deze mythologiēn werden geschreven met figuren die symbool stonden voor een verschijnsel dat men niet kon verklaren, zoals de god van de schepping, van de zee, de zon, de maan enz. Er bestaan honderden versies van deze mythologieēn. Ze zijn veelal uitgemond in godsdiensten.

De wetenschappers trachten nog steeds een theorie te vinden voor, tot nochtoe, onverklaarbare zaken in het heelal en in de natuur en trachten alles te verklaren door die theorie stelselmatig op te bouwen en aan te passen als er nieuwe feiten aan het licht komen.

We nemen aan dat op een bepaald moment, 13,8 miljard jaar geleden, in het centrum van het gekende heelal, een punt met extreem hoge energy ontplofte in de lege ruimte, die een temperatuur heeft van – 273 °C. Waar dat punt vandaan kwam of waardoor het ontstaan is, weten we niet. We stellen enkel vast dat iets niet uit het niets ontstaat.
Uit die ontploffing  vormden zich deeltjes, negatief geladen, die we electronen noemen, positief geladen, die we protonen noemen en zonder electrische lading die we neutronen noemen. Deze elementaire deeltjes hebben een draaibeweging, spin genoemd.
Een proton en een electron vormen samen waterstof.  Dit is de eenvoudigste anorganische element.

Met die waterstof + isotopen (elementen die buiten electronen en protonen ook neutronen bevatten).  ontstaan  waterstofnevels in de lege ruimte. Uit deze nevels vormen zich, door adhesie van de waterstofmoleculen, gasvormige ronddraaiende bollen door de gezamelijke spin van de elementaire deeltjes.
In het centrum van die bollen (zonnen en planeten) ontstaat een enorme druk door de zwaartekracht en daardoor stijgt de temperatuur zeer hoog en vindt kernfusie plaats. Vulcanen bv, zijn het gevolg van die kernfusies. De zwaartekracht wordt gedeeltelijk opgeheven doordat de bollen ronddraaien en daardoor ontstaat een middelpuntvliedende kracht. Zonder dit evenwicht zouden zonnen en planeten uiteenspatten. Door de kernfusies in de zonnen en planeten worden nieuwe, zwaardere deeltjes van elektronen, protonen en neutronen (elementen) gevormd.  Voorbeelden van deze  elementen zijn  helium, lithium, ijzer, koper, silicium enz.
Tussen die basiselementen treden chemische reacties op en ontstaan grotere constructies, moleculen genoemd b.v. silicium en zuurstof -> siliciumoxide = zand, waterstof met zuurstof -> water,
Sommige moleculen ontstaan met explosies zoals waterstof (H) met zuurstof (O) water (H2O) vormt, met een explosie, terwijl ijzerroest gevormd wordt door langzame reactie tussen ijzer (Fe) en water (H2O).

Na lange tijd koelt het oppervlak van planeten af door  de koude  omgeving, zoals we reeds aanhaalden is de temperatuur van het luchtledige  -273°C. Hierdoor wordt een harde korst gevormd aan oppervlakte van de planeten. Door de afkoeling krimpt de korst en begint te scheuren en over elkaar te schuiven. Dat is bv. de oorzaak van aardbevingen op aarde.

Als het oppervlak van een planeet is afgekoeld, onder de 50°C, is vorming van organisch leven mogelijk als de basiselementen en omstandigheden aanwezig zijn. Zoals we kunnen vaststellen zien we bij temperaturen boven de 50° dat practisch geen organisch leven mogelijk is.  Leven, ontstaat uit organische moleculen (eiwitten), die gevormd worden met water, zuurstof, stikstof, koolzuurgas (CO2), phosfor, waaruit cellen ontstaan, samen met de invloed van de lichtstralen van de zon. Een plant b.v. groeit door reacties van koolzuurgas, water, lucht en de energie van zonlicht.  Aan de andere kant, wanneer een plant worden verbrand, straalt die warmte uit.  Dat betekent dat  de plant zijn energie terug vrijgeeft.
De wiskundige verhouding tussen massa en energie werd vastgelegd door Einstein (E=mc2), maar de fysische relatie tussen energie en massa is niet gekend.


Een organische cel is een zeer complexe constructie.
Elke cel bevat een DNA die de eigenschappen van de organische wezens bepaalt.  DNA bestaat uit een dubbele string, samengesteld uit waterstof-, zuurstof-, koolstof- en stikstofverbindingen.  Verschillende cellen kunnen een organisch wezen vormen.  Deze wezens reproduceren zich (nageslacht). Na vele generaties kunnen deze wezens evolueren tot een uitgebreid gamma van planten en dieren. Soorten kunnen splitsen en volgen dan elk hun eigen evolutie. Een soort kan niet naar een andere soort evolueren.

Bij elk proces in het universum zijn veel wetten betrokken.  Wetten die we niet kennen of begrijpen. Er zit een inteligentie in de natuur ingebouwd die we nog niet kunnen verklaren. De natuur m.a.w. de intelligente organische wereld,  wordt gevormd uit elementen en molecuelen, die op zichzelf, niet intelligent zijn.

Wat we niet weten:

We hebben geen idee hoe het punt ontstaan is in het centrum van het heelal.

We kennen de fysische relatie niet tussen massa en energie. We kennen enkel de wiskundige formule (E=mc2).
We kennen het mechanisme niet  hoe organisch leven ontstaat uit de basiselementen, C,O,H en P.
We hebben geen volledig idee hoe DNA verandert in de natuur en de evolutie van organische wezens veroorzaakt.

In het universum heerst wanorde maar er is een streven naar orde en evenwicht. Zonnen en planeten kunnen, aanvankelijk botsen maar uiteindelijk gaan ze hun eigen geordende weg.
Ook in het organisch leven zien we, van uit de wanorde,  een streven naar orde en evenwicht. Uit de wanorde ontstaan geordende biotopen van planten en dieren.

In de natuur is er een strijd om te overleven: de wet van de sterkste. Ieder wezen tracht ook nageslacht voort te brengen om zo zijn soort in stand te houden. Sommige soorten verdwijnen voorgoed van het toneel.

De mens heeft de biotopen voor een zeer groot gedeelte verstoord. Er is een onevenwicht ontstaan tussen wat de natuur kan voortbrengen en wat de menselijke bevolking consumeert. We zullen de natuur terug in evenwicht moeten brengen, zoniet zal de natuur, zelf, terug evenwicht brengen.

Zolang het menselijk ras bestaat, geloven mensen in immateriële transcendente wezens die de bron of scheppers van het universum waren.  Elke cultuur heeft zijn eigen visie en creëerde zijn eigen mythologie.

De kennis over het heelal is zeer beperkt. Wij klampen ons vast aan hypotheses en aan een beperkt aantal theorieën.

Armand Maes
armand.maes@hotmail.com

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s